Barania

Huta Polańska - Przełęcz Mazgalica – Dolina Potoku Baranie – Polany – Huta Polańska (ok. 13 km) Trudność – 3/5 Widoki – 3/5 Polecany rower - górski Sklepy na trasie – 0 Trudności orientacyjne – 2/5 Atrakcje: Kościół św. Huberta w Hucie Polańskiej, cmentarz rzymsko-katolicki, pozostałości wsi, okopy z II wojny światowej, kompletna cisza Średnio trudna wycieczka, w sam raz na rozruszanie kości po podróży samochodem. Doświadczonym rowerzystom z dobrą kondycją zajmuje ona nawet poniżej godziny, ale po co się tak spieszyć. Początkującym odcinek pasma granicznego może w kilku miejscach przysporzyć sporo trudności. Przy złej pogodzie w kilku miejscach możliwe błoto. Na trasie jedno strome podejście i jeden stromy zjazd. Opis trasy: Ruszamy z Huty Polańskiej za znakami żółtego szlaku. Przejeżdżamy obok odrestaurowanego przedwojennego kościoła (drogą w górę z lewego krańca polany można dojść do starego cmentarza) i drogą wiodącą przez dawne centrum wsi jedziemy w stronę granicy. Po bokach uważne osoby dostrzegą ślady po podmurówkach zburzonych chałup, kilka starych piwnic. Wjeżdżamy do lasu, warto jednak pamiętać, że przed II wojną światową pola uprawne ciągnęły się niemal do granicy. Po ok. 2,5 km dojeżdżamy do przełęczy Mazgalica, na której spotykamy znaki czerwonego, słowackiego szlaku granicznego i niebieskiego biegnącego niegdyś przez Dolinę Ciechanii i Hutę Polańską. Skręcamy w lewo i rozpoczynamy mozolny podjazd a następnie ok. 200 metrowe strome podejście po stoku Czerszli (731 m n.p.m.). Na szczęście to jedyna taka stromizna na trasie, później będzie już znacznie przyjemniej. Przed nami średnio trudny zjazd wąską ścieżką, później łagodny podjazd i kolejny zjazd na przełączkę. Najtrudniejszy orientacyjnie moment to skręt w lewo, niestety bez ścieżki, do prześwitującej pomiędzy drzewami drogi i wyżwirowanego placyku. Należy zrobić to w okolicy słupka granicznego 171/2. Ok. 200 m na przełaj przez las i potoczek i jesteśmy na wygodnej leśnej drodze prowadzącej doliną potoku Baranie. Cały czas w dół, ciesząc się urokiem pustej doliny, mijamy po lewej budynek Magurskiego Parku Narodowego i dojeżdżamy do szlabanu, potem dalej, przed Polanami, do skrzyżowania. Skręt w lewo pod górę i dalej drogą dojazdową do schroniska.